تتر (USDT): مزایا و معایب استفاده از ارزهای دیجیتال پایدار

یک اصل یکسان راجع به چه ارزهای دیجیتال و چه ارزهای فیات وجود دارد؛ آن‌ها به عنوان ذخیره ارزش و وسیله مبادله برای کالاها و خدمات عمل می‌کنند. اما یک فاکتور این دو دسته را از هم جدا می‌کند و آن نوسانات زیاد است. نوسان یک جزء جدایی‌ناپذیر از بازار است، اما با این حال چنانچه به درستی مدیریت نشود، می‌تواند زیان زیادی به همراه داشته باشد.

نوسان بسیار زیاد می‌تواند تبعات منفی برای ارزهای دیجیتال در پی داشته باشد. از همین رو، مفهوم جدیدی تحت عنوان استیبل کوین یا ارز دیجیتال پایدار به وجود آمد. در ادامه بحث خواهیم کرد که ارزهای دیجیتال پایدار چیست و چه مزایا و معایبی دارند.

ارزهای دیجیتال پایدار چیست؟

استیبل کوین‌ها به آن دسته از رمز ارزها گفته می‌شود که از مزایای یک ارز دیجیتال غیرمتمرکز و مبتنی بر بلاکچین بهره می‌برند، بدون آنکه نوسانات شدیدی را تجربه کنند. استیبل کوین‌ها به پشتوانه ارزهای فیات یا دارایی‌ها و ارزهای دیجیتال دیگر ارزش ثابتی دارند و مدیریت و تضمین امنیت آن‌ها توسط پلتفرم مربوطه انجام می‌شود. به عنوان مثال، تتر به عنوان بزرگ‌ترین استیبل کوین بازار، به ارز فیات دلار آمریکا پگ شده است. در مقابل،  تتر گلد دارای پشتوانه طلا است و یورو تتر (EURt) توسط ارز فیات یورو پشتیبانی می‌شود.

استیبل کوین‌ها نیز مانند سایر رمز ارزها عمل می‌کنند و از فناوری بلاکچین برای اجرا، مدیریت و نگهداری شبکه بهره می‌برند. نکته مهم آن است که بر خلاف ارزهای دیجیتال دیگر، ارزش استیبل کوین‌ها بر اساس عرضه و تقاضا تغییر نمی‌کند. در عوض، استیبل کوین‌ها به خاطر پشتوانه خود ارزش ثابتی دارند و به این ترتیب، ابزار بهتری برای انجام تراکنش‌های پرداخت دیجیتال فراهم می‌کنند.

استیبل‌ کوین‌ها چگونه ارزش ثابت خود را حفظ می‌کنند؟

حال که تعریف کوتاهی از استیبل کوین‌ها ارائه کردیم، شاید این سؤال برایتان پیش آمده باشد که استیبل کوین‌ها چگونه ارزش ثابت خود را حفظ می‌کنند؟ اگر تتر را به عنوان مثال در نظر بگیریم، شرکت صادرکننده بایستی برای هر کوین در گردش، معادل یک دلار آمریکا را نگهداری کند.

این وجوه که ذخایر نیز نامیده می‌شوند، در حساب‌های بانکی نگهداری می‌شوند. این ذخایر همچنین می‌توانند ترکیبی از پول نقد و اوراق قرضه کوتاه مدت خزانه‌داری آمریکا باشند. اکثر شرکت‌های صادرکننده ارزهای دیجیتال پایدار از حسابرسی‌های شخص ثالث استفاده می‌کنند تا نشان دهند که میزان ذخایر کافی را برای پشتیبانی از کوین‌های خود در اختیار دارند. این شرکت‌ها معمولاً به صورت دوره‌ای و منظم این اطلاعات را در اختیار کاربران قرار می‌دهند تا به آن‌ها برای حفظ ارزش ثابت دارایی‌هایشان اطمینان دهند.

چرا استیبل کوین‌ها محبوبیت پیدا کرده‌اند؟

تتر نخستین استیبل کوین بازار است که در سال ۲۰۱۴ وارد بازار شد و به دلار آمریکا پگ شده است. تتر سومین ارز دیجیتال بزرگ از لحاظ ارزش بازار است که محبوبیت گسترده آن را نشان می‌دهد. یو اس دی کوین نیز به عنوان دومین استیبل کوین بزرگ، در بین پنج رمز ارز دارای بیشترین حجم معاملات قرار می‌گیرد. در حال حاضر، از رمز ارزهای پایدار برای انجام تجارت و در تراکنش‌های برون مرزی به طور گسترده استفاده می‌شود.

هدف اصلی استیبل کوین‌ها آن است که ابزاری برای سرمایه‌گذاری امن در اختیار سرمایه‌گذاران قرار دهند. سرمایه‌گذاران رمز ارزها می‌توانند در مواقعی که بازار بی‌ثبات می‌شود، پول خود را از ارزهای دیجیتال پرنوسان خارج کرده و استیبل کوین خریداری کنند. به این طریق، سرمایه‌گذاران می‌توانند ارزش سرمایه خود را تا زمان بازگشت دوباره به بازار حفظ کنند.

مزایای رمز ارزهای پایدار چیست؟

رمز ارزهای پایدار مزایای مختلفی را به کاربران ارائه می‌دهند. به طور کلی، استیبل کوین‌ها در مقایسه با ارزهای فیات، سریع‌تر، ارزان‌تر، شفاف‌تر و قابل برنامه‌ریزی‌ هستند. در ادامه به مزایای اصلی رمز ارزهای پایدار اشاره شده است.

• استیبل کوین‌ها با ایجاد یک پل بین ارزهای دیجیتال و ارزهای فیات، راهی آسان‌تر و سریع‌تر را در اختیار سرمایه‌گذاران قرار می‌دهند تا وارد بازار کریپتو شوند.
• در مقایسه با ارزهای فیات، ارزهای دیجیتال پایدار کارآمدتر هستند، زیرا ویژگی‌های دیجیتالی رمز ارزها را یدک می‌کشند و امکان انجام تراکنش‌های سریع‌تر و کارآمدتر را فراهم می‌کنند.
• رمز ارزهای پایدار را می‌توان به عنوان سرمایه در کیف پول‌های غیر حضانتی مانند متامسک نگهداری کرد. به این ترتیب، نیاز به اشخاص ثالث به عنوان واسطه از میان برداشته می‌شود.
• با استفاده از استیبل کوین‌هایی مانند تتر، امکان پرداخت‌های برون مرزی همتا به همتا میسر می‌شود. این پرداخت‌ها نیمه ناشناس هستند و نسبت به ارزهای فیات کارمزد کمتری دارند.
• از رمز ارزهای پایدار می‌توان برای هولد کردن، ترید کردن، وام دادن و وام گرفتن استفاده کرد. وقتی پای قوانین مربوط به ارزهای فیات در میان باشد، سهولت در استفاده این دسته ارزهای دیجیتال حتی بیشتر خود را نشان می‌دهد.
• از استیک کردن استیبل کوین‌ها می‌توان برای کسب بازدهی بالاتر در دیفای استفاده کرد. به دلیل ثبات قیمت، استیبل کوین‌ها ریسک زیان‌های دائمی را به حداقل می‌رسانند.
• امکان ردیابی داده‌های بلاکچین شفافیت را افزایش می‌دهد و به سرمایه‌گذاران اطلاعات بیشتری درباره جریان نقدینگی ارائه می‌دهد. از همین رو، قدرت تصمیم‌گیری سرمایه‌گذاران افزایش می‌یابد.
• افرادی که به خدمات بانکی دسترسی ندارند، می‌توانند از استیبل کوین‌ها برای اهداف مختلف، بدون نیاز به واسطه، بهره ببرند.

معایب رمز ارزهای پایدار

استیبل کوین‌ها در بدو ورود به بازار بحث ‌برانگیز بودند. اگرچه استیبل کوین‌ها در سال‌های اخیر توانسته‌اند بیشتر نظر سازمان‌های رگولاتوری را به خود جلب کنند، اما همچنان بدون عیب نیستند.

• باید اطمینان حاصل شود که استیبل کوین‌ها ذخایر لازم را برای پشتیبانی از کوین‌های در گردش خود دارند. این بدان معنی است که برای حصول اطمینان، به حسابرسی‌های شخص ثالث نیاز خواهد بود.
• در مقایسه با سایر ارزهای دیجیتال، استیکینگ ارزهای دیجیتال پایدار در اپلیکیشن‌های دیفای بازدهی کمتری دارد. البته این نرخ‌ها هنوز هم در مقایسه با نرخ سودی که بانک‌های سنتی جهانی رائه می‌دهند، بالاتر است.
• استیبل کوین‌های مورد استفاده در اپلیکیشن‌های دیفای بدون ریسک نیستند و در معرض همان خطرات مرتبط با سایر پروژه‌های ارز دیجیتال تنظیم نشده قرار دارند. به عنوان مثال، می‌توانیم به فاجعه‌ای اشاره کنیم که برای استیبل کوین الگوریتمی UST اتفاق افتاد.
• آزمون و خطا. با توجه به اینکه استیبل کوین‌ها هنوز نسبتاً در ابتدای راه قرار دارند و با در نظر گرفتن ماهیت آزمایشی فناوری‌های جدید کریپتو، مواجهه با پروژه‌ها و پروتکل‌های جدید ریسک‌های خاص خود را دارد.
• افزایش نظارت‌ها. از آنجایی که بازار رمز ارزهای پایدار در حال رشد است و به ارزش بازار کریپتو می‌افزاید، در نهایت می‌تواند منجر به افزایش نظارت‌ها از سوی مقامات ذی‌ربط شود. البته این امر را می‌توان یک نکته مثبت هم تلقی کرد.